Bijna vergeten koekje krijgt hoofdrol in Donald Duck
In dit artikel:
Apeldoorn en de Veluwe krijgen een eigen regionale Donald Duck, waarin het bijna vergeten koekje ‘Apeldoornse moppen’ een rol speelt. Daardoor groeit de belangstelling voor dit lokale bakseltje dat naar speculaas smaakt, maar met nootjes; veel inwoners zullen nu vermoedelijk op zoek gaan naar verkooppunten.
Nigel Semeins (41) en zijn moeder Renata maken de koekjes nog op traditionele wijze. Nigel kreeg als zesjarige een hersentumor en leeft sindsdien met niet aangeboren hersenletsel; tijdens de coronaperiode begon zijn moeder met bakken om hem bezig te houden. Na een tip gingen ze Apeldoornse moppen maken en blijken sindsdien één van de weinigen in de stad die ze verkopen.
Historisch gezien hadden veel Apeldoornse bakkerijen elk hun eigen recept, dat vaak van generatie op generatie werd doorgegeven. Veel van die recepten verdwenen toen bakkerijen sloten; één origineel recept is bewaard gebleven bij de familie Huttinga uit Ugchelen, die vroeger een bakkerij had en nu een ijssalon runt. Zij vonden in een oud blikje een kaartje met ingrediënten en zijn in gesprek met een bakker om het familierecept over te dragen.
Nigel en Renata bakken ongeveer 150 koekjes om de week, verpakt in 17 zakjes, die via een lokale kaaswinkel verkocht worden. Winkeleigenaresse Laura merkt veel interesse en verwacht dat de Donald Duck-vermelding de vraag fors kan aanjagen; vergelijkingen met bekende streekproducten zoals Deventer Koek en Arnhemse Meisjes worden al gemaakt.
De regionale Donald Duck-editie met Apeldoorn en de Veluwe is vanaf donderdag verkrijgbaar; burgemeester Ton Heerts kreeg woensdag het eerste exemplaar. In het verhaal spelen herkenbare plekken als de Grote Kerk, het Raadhuisplein en de uitkijktoren van Berg & Bos mee en moeten de koekjes zelfs Dagobert ‘redden’.
De redactie van Donald Duck maakt sinds ongeveer een jaar vaker regionale edities en was verrast door het enthousiasme rond de Apeldoornse moppen. Eerder verschenen al andere regionale nummers, zoals die over de Achterhoek, die snel uitverkochten.
Renata bereidt zich op meer vraag voor door extra deeg in te vriezen zodat ze snel kunnen bijbakken. Ze ziet de aandacht positief: niet alleen kunnen meer mensen kennismaken met een lokale lekkernij, maar bij groeiende productie is er ook kans om mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt aan leuk werk te helpen.