Wolvin pakt hinde voor wildcamera op Veluwe: dit is hoe jagende wolven te werk gaan

In dit artikel:

Wildcamera’s van Natuurmonumenten legden op de Zuidwest-Veluwe vast hoe een wolvin een hinde achtervolgde en doodde. De hinde probeerde in een waterpoel aan het roofdier te ontkomen, maar de wolvin bleef haar volgen, beet haar in een achterpoot en putte haar tijdens de achtervolging verder uit. Uiteindelijk maakte ze het edelhert met een keelbeet dood en sleepte ze het naar de kant.

Volgens boswachter Frank Theunissen jagen wolven in dit gebied meestal alleen, al kunnen ze ook in tweetallen of roedels jagen. Wolvenkenner Dick Klees legt uit dat hun grote uithoudingsvermogen daarbij een belangrijk voordeel is. Door een prooi lang te achtervolgen, soms kilometers ver, proberen ze die te verzwakken en uit balans te brengen. Hoefdieren kunnen zich beter verdedigen wanneer ze stilstaan en trappen; tijdens het rennen zijn ze kwetsbaarder.

Wolven springen tijdens de jacht tegen hun prooi aan en trekken soms stukken huid en vlees los. Pas wanneer een dier te verzwakt is om nog hard te schoppen, brengen ze het naar de grond. Bij herten gebeurt dat vaak met een keelbeet. Grotere dieren, zoals elanden en paarden, kunnen ook bij de neus worden vastgehouden totdat ze stikken. Soms blijven wolven na zware verwondingen in de buurt wachten tot hun prooi verder verzwakt.

In een roedel nemen ervaren wolven, vaak de ouders, doorgaans de grootste risico’s. Jonge wolven helpen vooral door mee te rennen of een prooi af te snijden. Theunissen benadrukt dat zulke beelden voor mensen wreed kunnen lijken, maar onderdeel zijn van natuurlijk roofdiergedrag. Met de terugkeer van de wolf in Nederland is ook dit soort predatie weer zichtbaar.