Wenum heeft maar liefst twaalf (!) molenaars

In dit artikel:

In Wenum-Wiesel werkt een opvallend grote groep vrijwilligers: twaalf molenaars verzorgen samen de oude watermolen uit 1313. Waar elders in Nederland vaak maar één persoon beschikbaar is, ontstond deze brede bezetting na een oproep enkele jaren geleden toen twee oudere molenaars moesten stoppen — zestig mensen reageerden en uiteindelijk bleven er twaalf actieve vrijwilligers over, aldus vrijwilliger René de Vries.

De molen draait meestal op woensdag en zaterdag; dan wordt er graan gemalen en is de nog werkende houtzaag in gebruik. De ploeg werkt volgens een rooster met één of twee verantwoordelijken per dag en er is één hoofdmolenaar aangewezen. Binnen de groep zijn functies verdeeld (bijvoorbeeld een zaagmeester) en de meesten hebben een tweejarige opleiding gevolgd; één molenaar zit nog in opleiding.

Gelderland telt ongeveer 150 molens met zo’n 450 molenaars (gemiddeld drie per molen). Landelijk zijn er ongeveer 1.200 molens en 1.800 molenaars; de landelijke bezetting lijkt voldoende, maar de verdeling is ongelijk. Volgens Luuk van Term van De Hollandsche Molen schuilt het probleem in de spreiding: in dunbevolkte gebieden is vaak maar één molenaar beschikbaar, wat de continuïteit kwetsbaar maakt. De Wenum-Wieselse molenaars springen soms bij op andere molens in de regio.

De vereniging hoopt op meer jonge aanwas; veel molenaars zijn ouder, terwijl 30- of 40‑jarigen langer actief zouden kunnen blijven. Vorig jaar slaagden ruim honderd nieuwe molenaars, wat volgens Van Term past bij een behoefte aan rustige, ambachtelijke activiteiten. In Wenum-Wiesel is ook jong talent actief: “Ik ben met mijn 28 jaar bij uitstek de jongste én ik ben vrouw,” zegt Mayke Bronkhorst, die het molenaarsvak als een plezierige hobby omschrijft. De sterke binding met de omgeving en de betrokkenheid van vrijwilligers blijken de motor achter het voortbestaan van deze molen.