Waarom we zo boos worden van een snelheidsbeperking in het verkeer

In dit artikel:

In september verlaagde Nijmegen op zestig wegen de maximumsnelheid van 50 naar 30 kilometer per uur. De maatregel leidde direct tot boosheid en onbegrip bij een deel van de automobilisten. Gedragswetenschapper en planoloog Stijn de Vries noemt die weerstand voorspelbaar: bestuurders zijn gewend aan de oude snelheid en ervaren de wijziging als een beperking, terwijl ze zichzelf meestal als veilige rijders zien en de problemen vooral bij anderen leggen.

Volgens De Vries is de extra reistijd in de stad doorgaans beperkt, omdat automobilisten vooral tijd verliezen bij verkeerslichten. De voordelen van een lagere snelheid zijn bovendien minder zichtbaar: een ongeval dat wordt voorkomen, gebeurt immers niet. Een maximumsnelheid van 30 kilometer per uur kan volgens onderzoek wel het aantal en de ernst van ongevallen verminderen, zeker nu e-bikes en fatbikes bijdragen aan hogere snelheden.

Alleen verkeersborden zijn volgens De Vries niet voldoende. Automobilisten passen hun snelheid vooral aan de inrichting van de weg aan. De gemeente wil wegen daarom versmallen, de openbare ruimte anders inrichten en meer groen toevoegen. Nijmegen voert de nieuwe regel eerst in en past de infrastructuur later aan. Dat is bestuurlijk begrijpelijk, maar gedragsmatig zou de omgekeerde volgorde beter werken, omdat een aangepaste weg de lagere snelheid vanzelfsprekender maakt. De Vries verwacht dat de weerstand na verloop van tijd afneemt, zoals eerder gebeurde bij de invoering van de gordelplicht.