Twintig jaar Vierdaagse-onderzoek: dit doet wandelen met je lichaam

In dit artikel:

De Nijmeegse Vierdaagse is voor het Radboudumc al twintig jaar een unieke onderzoekslocatie. De samenwerking begon na de rampzalige editie van 2006, toen twee wandelaars overleden en de tocht na één dag werd stopgezet. Om zulke situaties beter te kunnen voorkomen, stelde de organisatie een adviescommissie in met onder meer een weeradviesteam en experts op het gebied van inspanningsfysiologie en sportpsychologie. Maria Hopman sloot zich daarbij aan en ontdekte dat er nog weinig bekend was over gewone wandelaars, waardoor een langdurige onderzoeksreeks ontstond.

In de eerste jaren lag de focus op oververhitting, uitdroging en hartproblemen. Daarna volgden onderzoeken naar onder meer wandelaars met diabetes, de oudste deelnemers en het effect van eiwitten op spierherstel. Volgens Hopman is de Vierdaagse voor wetenschappers een bijzondere veldstudie, omdat deelnemers van alle leeftijden en achtergronden meedoen en onderzoekers daardoor een brede groep kunnen bestuderen.

Uit twintig jaar onderzoek kwam al veel naar voren, zoals dat de eerste wandeldag het zwaarst is, de lichaamstemperatuur gemiddeld met een graad stijgt en bij sommige wandelaars na afloop tekenen van hartschade optreden. Ook blijkt één op de vijf wandelaars tijdens het lopen te weinig te drinken. Dit jaar kijken onderzoekers onder meer naar het effect van witte en zwarte shirts en van lopen met of zonder pet op de lichaamstemperatuur. Daarnaast is er naast de Wedren een onderzoekscentrum geopend waar wandelaars en bezoekers zelf testen kunnen doen en ideeën voor nieuw onderzoek kunnen achterlaten.