Rivierprik bereikt paaigronden nauwelijks door blokkades in Oude IJssel

In dit artikel:

Onderzoek binnen het project Swimway Oude IJssel toont dat de rivierprik moeite heeft zijn paaigronden in Duitsland te bereiken omdat meerdere obstakels in de Oude IJssel migratie blokkeren. Sportvisserij Nederland-medewerker Willem Romeijn legt uit dat van 35 gemarkeerde rivierprikken slechts vijf de vispassage bij Sluis de Pol (Gaanderen) wisten te passeren. Verder ontbreken bij enkele stuwen in Duitsland überhaupt vispassages, waardoor de laatste kilometers naar de paaigebieden vaak onneembaar zijn.

De vissen leggen een lange trek af — vanuit zee via het IJsselmeer, Ketelmeer en de IJssel — en lopen vast bij knelpunten in Gaanderen en Ulft. Bij Ulft bestaat wel een bypass (een omleidende beek), maar in het eerste deel liggen onderwater ‘traptreden’ en mogelijk te hoge stroomsnelheden, waardoor rivierprikken daar blijven steken. Het onderzoek wijst dus op zowel ontwerp- als doorstroomsnelheidsproblemen, maar concrete oplossingen of aanpassingen aan de stuwen zijn nog niet vastgesteld.

De rivierprik is gekozen omdat deze zwakker zwemt dan veel andere soorten; als hij een passage kan passeren, zullen sterkere zwemmers dat doorgaans ook kunnen. Daarmee fungeert de soort als indicator voor de effectiviteit van vispassages. Het rapport onderstreept het belang van passende vispassages en dat er nog werk nodig is om migratieroutes te herstellen, zodat zeldzame soorten hun paaigebieden veilig kunnen bereiken.