Haar ervaring met ebola komt goed van pas, nu arts Anna Simon naar Congo vertrekt
In dit artikel:
De Nijmeegse internist Anna Simon vertrekt zaterdag voor minstens een halfjaar naar oost-Congo, waar ze als teamleider voor Artsen zonder Grenzen gaat werken in de kliniek van Kibirizi. Haar vertrek valt samen met een door de WHO afgekondigde noodsituatie wegens een nieuwe ebola‑uitbraak in die regio; tot nu toe zijn 51 besmettingen bevestigd. In Kibirizi is nog geen ebola vastgesteld, maar het team bereidt zich voor: voorlichting van personeel en aanvulling van voorraden zoals beschermende kleding, chloor, geneesmiddelen, infuusvloeistoffen en afscheidingen.
Simon brengt ervaring mee uit eerdere crisisopdrachten. In 2014 werkte ze vijf weken in een geïmproviseerde kliniek in Sierra Leone tijdens de dodelijke ebola‑epidemie die duizenden levens kostte, en ze hielp ook tijdens de coronapandemie in het Radboudumc. Die jaren leerden haar zowel de zwaarte van het werk als de waarde van teamwerk en improvisatie. In 2023 moest ze in het oosten van Congo al eens schuilen in een safe room toen er op het nabijgelegen terrein werd geschoten; het geweld in de regio blijft een dagelijkse achtergrond.
Simon benadrukt dat ebola nu waarschijnlijk minder catastrofaal zal verlopen dan in 2014: het verschil zit in de lokale capaciteiten en het ontbreken van een acuut tekort aan artsen, mits medische spullen tijdig worden aangeleverd. Tegelijk wijst ze erop dat ebola niet het enige probleem is: de kliniek ziet routinematig slachtoffers van seksueel geweld, ondervoeding, epidemieën en slachtoffers van het conflict tussen regering en gewapende groepen. Ze vindt het daarom belangrijk dat buitenlandse hulpverleners niet alleen op de ebola‑zaak focussen en de bredere zorgbehoefte negeren; lokaal leeft soms het gevoel dat westerse hulp vooral komt zodra een spectaculaire ziekte opdook.
Persoonlijk kijkt Simon ernaar uit maar voelt ook een gezonde spanning: ze gaat zes maanden in een compound wonen met onbekenden en heeft weinig liefde voor vliegen. Desondanks blijft haar motivatie duidelijk: ze wil ter plaatse iets kunnen betekenen voor mensen die langdurig onder zware omstandigheden leven.