Na 30 jaar stopt Sander Leeuwenburgh met zijn baan en volgt hij zijn hart

In dit artikel:

Sander Leeuwenburgh, hoogleraar Regeneratieve Biomaterialen aan het Radboudumc in Nijmegen, ruilt zijn wetenschappelijke loopbaan in voor muziek. De ingenieur materiaalkunde (TU Delft) promoveerde cum laude, verwierf prestigieuze NWO-beurzen (VENI, VIDI, VICI) en werd in 2018 benoemd tot hoogleraar, maar koos na lange overweging voor een andere koers: het klavecimbel en de piano. Zoals hij zelf zegt: "Je leeft maar één keer", en dat gaf uiteindelijk de doorslag.

De omslag voltrok zich deels rond 2024, toen zijn vaders klavecimbel weer in huis stond; het herontdekken van dat instrument bewees voor hem hoe diep de liefde voor vroegmuziek zat. Al vanaf zijn achtste speelde hij klavecimbel en volgde hij conservatoriumstudies piano parallel aan zijn promotie; die periode noemt hij de tijd van zijn leven. Leeuwenburgh ziet veel overeenkomsten tussen muziek en wetenschap: beide zijn een vorm van onderzoek naar andere tijden en belevingswerelden, en hij blijft ook iets van zijn docentrol behouden doordat hij programma’s toelicht voor publiek.

Hij bouwt zijn academische werk geleidelijk af en stopt formeel als hoogleraar in februari 2027. Tot die tijd blijft hij actief in zowel wetenschap als muziek; eind juni geeft hij al een trio-concert in Velp. Op zijn website profileert hij zich als homo ludens — de spelende mens — en hoopt hij anderen te inspireren om hun hart te volgen en passie een centrale plaats te geven.