Na bijna verloren te zijn, draait en maalt deze stokoude molen weer

In dit artikel:

In Groesbeek maalt de Zuidmolen na ruim een kwart eeuw stilstand weer op de manier waarop hij in 1857 is gebouwd: met werkende maalstenen. De wieken draaiden al een paar jaar, maar onlangs zijn voor het eerst sinds decennia ook de stenen weer in gebruik genomen, tot blijdschap van molenaar Nico van den Broek. Voor hem maakt juist het knarsende geluid van graan tussen stenen een molen echt levend; technisch loopt alles weer naar behoren, al blijft de wind vanzelfsprekend essentieel.

De molen zit al sinds 1894 in één familie. Gerard Rikken, wiens overgrootvader de molen destijds kocht, vertelt dat het gebouw vol familieverhalen zit: van een ‘skybox’ bovenin om voetbal op het naastgelegen terrein van De Treffers te kijken tot tragische ongevallen. De familie heeft het gevaar van het maalwerktuig zelf ondervonden toen een oom tussen de stenen terechtkwam en na drie dagen in het ziekenhuis overleed. Ook in de Tweede Wereldoorlog vielen slachtoffers; een Amerikaanse piloot overleed na schade door een granaatinslag terwijl de geallieerden de molen als uitkijkpost gebruikten. Het is volgens omwonenden haast een wonder dat de Duitsers de molen niet hebben verwoest.

Na jarenlang verval leidde de wens de molen te redden tot een ingrijpende restauratie. Gerard besloot er molenaar van te worden om het vak en de zorg voor het familiebezit voort te zetten. Hij volgt inmiddels opleiding en hoopt dat ook zijn kinderen later het stokje willen overnemen, zodat de Zuidmolen niet alleen als monument overeind blijft maar ook functioneert zoals bedoeld: malen voor de gemeenschap en het behoud van Nederlandse molencultuur.