Mounia is wethouder ondanks ongelijke kansen: 'Deze plek is er voor iedereen'

In dit artikel:

De 41-jarige Mounia Arkhouch is onlangs beëdigd als wethouder in Arnhem en is daarmee voor zover bekend de eerste vrouwelijke islamitische wethouder in Gelderland. Haar benoeming past in een college dat de afgelopen jaren zichtbaar diverser is geworden: Arnhem heeft nu naast haar ook een wethouder met Indische achtergrond, een wethouder met Bosnische wortels en vier vrouwelijke wethouders. Daarmee steekt de stad gunstig af bij veel andere Gelderse gemeenten, waar het bestuur nog steeds vooral wit en mannelijk is.

Arkhouch ziet haar achtergrond juist als een kracht. Ze groeide op in Presikhaaf, in een Marokkaans-Nederlands gezin dat sterk werd gevormd door migratie, heimwee en aanpassing. Haar opa vertrok in de jaren zeventig via Parijs naar Nederland om geld te verdienen voor het gezin; haar ouders trouwden in Marokko en maakten daarna de stap naar een nieuw leven in Nederland. Thuis en onderweg naar Marokko leerde Mounia al jong wat grens, afstand en uitsluiting kunnen betekenen, terwijl haar moeder ondanks opmerkingen en nieuwsgierige blikken altijd contact bleef zoeken met de omgeving.

Later merkte Arkhouch zelf hoe subtiel discriminatie kan zijn: in een multiculturele wijk voelde ze zich vrij gewoon, maar elders werd haar moeder met hoofddoek nagekeken en hoorde zij als kind ook kwetsende opmerkingen als “ga terug naar je eigen land”. Ze zegt dat haar ouders haar niet altijd op school konden helpen met taal en dat dat een achterstand gaf die niet vanzelf verdwijnt, ook niet voor haar eigen kinderen, die inmiddels de derde generatie vormen. Toch wil ze niet blijven steken in die ongelijkheid: ze wil in het bestuur verschillende perspectieven inbrengen en een herkenbaar voorbeeld zijn voor inwoners die zich in haar verhaal terugzien.