Mikey helpt mensen vanuit een goed gevulde kofferbak

In dit artikel:

Mikey Nodreads is een bekend gezicht in Nijmegen: in zijn felrode brommobiel rijdt hij dagelijks langs mensen op straat om ze praktisch en emotioneel te ondersteunen. De kofferbak van zijn auto bevat dekens, kleding en snacks die hij gratis uitdeelt; daarnaast wijst hij daklozen waar ze kunnen douchen, eten of hulp krijgen. De spullen komen van donateurs en Mikey krijgt geen vergoeding — hij wil bewust geen officiële hulpverlener zijn: "Ik wil geen hulpverlener zijn. Als vriend kan ik ze beter helpen."

Mikey weet uit eigen ervaring hoe het is om op straat te leven; rond zijn vijftiende belandde hij er zelf, en die periode vormde zijn aanpak: direct, praktisch en met begrip. Inmiddels heeft hij een woning, maar blijft hij terugkeren naar de straat om contacten te onderhouden en mensen te adviseren over overlevingsstrategieën (zoals waar je beter wel of niet kunt komen).

Hij signaleert veranderingen in de afgelopen dertig jaar: door het woningtekort zijn er meer mensen buiten komen te staan en er zijn veel meer eenzame bewoners op straat dan vroeger. Ook is de invloed van drugs groter geworden; Mikey verloor vrienden aan overdoses en is daarom voorzichtig in het opbouwen van nieuwe banden, maar juist die ervaring maakt dat hij met lotgenoten kan praten.

Naast individueel werk wijst de tekst op lokale initiatieven zoals Stichting Vagebond, die daklozen rondleidingen laat geven om wat inkomen te verdienen, stigma te verminderen en informatie te verspreiden — de stichting werkt ook aan een straatkrant en zet een praatgroep (Nova) op om onderlinge steun en uitwisseling van ervaringen te bevorderen.