Marinus Dijkhuizen hoopt met De Graafschap op 'serieuze prijs'

In dit artikel:

Bij De Graafschap zette een moeizaam begin van het seizoen de ploeg al vroeg onder druk: teleurstellende resultaten en een beschamende bekeruitschakeling tegen een amateurclub zorgden voor felle kritiek. Trainer Marinus Dijkhuizen (53) kreeg die storm over zich heen, maar de Superboeren knokten zich naar boven en staan nu verrassend derde in de ranglijst. In een vraaggesprek blikt de coach zowel op het veld als buiten het voetbal terug.

Dijkhuizen woont in De Meern, is competitief van aard en ontlaadt de spanning naast voetbal met golf, darts in het dorpscafé en af en toe padel. Hij is trots op wat hij buiten het spel heeft opgebouwd, waaronder een zelfgebouwd huis dat hij noemt als een van zijn beste beslissingen. Als speler en coach doorkruiste hij eerder clubs als FC Utrecht en een korte periode bij Brentford; dat Engelse milieu herkent hij in het rauwe, emotionele karakter van De Graafschap.

Dijkhuizen werkt bijna een jaar in Doetinchem en zegt zich er goed te voelen, ondanks de kwetsbaarheid van als onbekende binnenkomen. Die binding maakt het extra lastig dat er al een overgang is afgesproken: assistent Thomas Duivenvoorden neemt na dit seizoen het hoofdtrainerschap over. Dijkhuizen noemt de situatie bijzonder en ambivalente: het kan een mooi afscheid worden, maar het voelt ook alsof hij mogelijk een vervolgstap in de teamontwikkeling mist.

Sportief waren er de laatste weken meer hoogtepunten, zoals de eerste winst op Vitesse in Arnhem sinds 2007 — een overwinning die veel losmaakte bij supporters, ondanks dat velen de wedstrijd zelf niet konden bijwonen. De club heeft nog uitzicht op een periodetitel die een plek in de play-offs kan opleveren; met nog twee duels te gaan (onder meer uit bij Jong FC Utrecht) houdt Dijkhuizen het in eigen handen, al erkent hij dat ook Roda thuis een lastige tegenstander is.

De huidige stabiliteit wijt hij aan de ingrijpende vernieuwing van de selectie vorig seizoen: een jong, herkenbaar en collectief team met voorbeelden van snelle ontwikkeling, zoals Bouke Boersma en Teun Gijselhart. Over eerdere kritische uitspraken van technisch directeur Marco Bogers ontkent Dijkhuizen dat die de heropleving hebben veroorzaakt; hij zag volgens hem zelf al progressie aankomen. Wel signaleert hij met zorg de toenemende opportunistische en emotionele reacties in het voetbal — van fans tot media — maar zegt dat hij die dynamiek inmiddels kent en erop is geanticipeerd.

Al met al profileert Dijkhuizen zich als een nuchtere, ervaren coach die geniet van de clubcultuur in Doetinchem, terwijl hij zich voorbereidt op een ongewisse maar mogelijk waardige afronding van zijn periode bij De Graafschap.