Liselotte en Niels bouwden met hun vrienden een rij huizen: 'Dit is hoe we het voor ons zagen'

In dit artikel:

In Nijmegen-Midden wonen Liselotte (37), Niels (39) en zes andere huishoudens sinds ruim een jaar in acht houten woningen die ze samen hebben ontwikkeld. De groep, bestaande uit vrienden, familie en andere starters, trad op als gezamenlijke opdrachtgever via een Collectief Particulier Opdrachtgeverschap. Aan het project gingen jaren van vergaderen, plannen, financiering regelen en bijsturen vooraf.

Het belangrijkste doel was niet alleen naast elkaar wonen, maar een hechte gemeenschap vormen. Dat blijkt in het dagelijks leven: kinderen lopen bij elkaar naar binnen, buren passen op elkaars kinderen en op zomeravonden wordt samen gegeten in de gemeenschappelijke tuin. Ook ontstaan spontaan klusdagen en gezamenlijke activiteiten, zoals samen naar een wedstrijd van NEC kijken.

Tegelijkertijd heeft iedereen een eigen huis en is niets verplicht. Er zijn geen vaste gezamenlijke maaltijden of activiteiten; bewoners kunnen zich terugtrekken door simpelweg de voordeur te sluiten. Voor de tuin en andere gedeelde ruimtes worden geleidelijk afspraken gemaakt, bijvoorbeeld over onderhoud en schoonmaak. Besluiten nemen met een grote groep blijkt soms lastig: over de aanschaf van een grasmaaier werd lang vergaderd, waarna één bewoner er uiteindelijk zelf een kocht die iedereen gebruikt.

Volgens Liselotte en Niels maken juist de alledaagse momenten de jarenlange inspanningen de moeite waard, zoals samen tuinieren, hulp bij de kinderen en verjaardagen in de gezamenlijke tuin. De bouw werd bemoeilijkt door financieringsproblemen, corona en de oorlog in Oekraïne, waardoor het project duurder en langduriger werd dan verwacht.

De vriendschappen zijn door de jaren heen veranderd: naast uitgaan draait het leven nu vaker om kinderen, gereedschap lenen en elkaar helpen. Liselotte waardeert vooral dat het ouderschap zo minder eenzaam voelt. De bewoners hopen dat hun gemeenschap, tuin, kas en moestuin over tien jaar nog steeds bestaan en dat ook hun opgroeiende kinderen hecht met elkaar verbonden blijven.