Hoe één telefoontje met trillende stem alles veranderde voor Annemiek van Vleuten

In dit artikel:

Annemiek van Vleuten publiceert een biografie met de veelzeggende titel Vallen, opstaan en de drive om beter te worden, waarin ze terugkijkt op haar uitzonderlijke wielercarrière én op de weg ernaartoe. Het boek beschrijft haar jeugd in Vorden (Gelderland), de vormende studententijd in Wageningen — met name het leven in studentenhuis Huize Zeldenrust — en de moeilijke opmars in het profpeloton. Oorspronkelijk was voetbal haar eerste sport; pas tijdens haar studie groeide de interesse voor fietsen. Door eigen inzet belandde ze uiteindelijk bij de ploeg van Marianne Vos, nadat ze zelf contact zocht.

Van Vleuten brak door in 2011 met de Ronde van Vlaanderen en verzamelde later nagenoeg alle grote titels: wereldkampioenschappen, de Tour en Giro, de Vuelta, olympisch goud in de tijdrit en tal van klassiekers. Ze stoptte in 2023, en ondanks die erelijst noemt ze de financiële opbrengst van haar carrière relatief beperkt — ze heeft niet genoeg verdiend om nooit meer te hoeven werken, mede doordat vrouwenwielrennen pas later beter werd betaald. De biografie is bedoeld als één keer terugblikken; daarbij haalt ze ook wedstrijden als die in Rio en Tokio terug om de bijbehorende emoties opnieuw te beleven. Van Vleuten benadrukt dat ze geniet van haar huidige werkzaamheden en de ruimte om zich op andere terreinen te ontwikkelen.