Hennie (73) ligt acht weken op de IC: 'Je leeft tussen hoop en vrees'

In dit artikel:

Op 7 augustus 2022 maakte Hennie tijdens een fietstocht een val waarbij ze haar scheenbeen brak. Na twee operaties met plaatjes in het been raakte ze besmet met een bacterie die haar nieren en longen aantastte. Haar longen waren zo ernstig aangedaan dat ze niet zelfstandig konden ademen; artsen brachten haar daarom in een medisch geïnduceerde diepe slaap op de Intensive Care van Gelre ziekenhuizen in Apeldoorn. Hennie lag vier weken op de IC en moest daarna alles opnieuw leren: door spierverlies kon ze niet eens een alarmknop bedienen en voelde ze zich fysiek totaal uitgeput, terwijl haar geestelijke helderheid grotendeels bewaard bleef.

Haar man John was elke dag aan haar bed en hield zijn zorgen en observaties bij in drie gevulde dagboeken, met foto’s van het IC-verblijf. Die boeken gaven het stel later troost en vormden een manier om met de ingrijpende periode om te gaan. Na een lang revalidatietraject knappen Hennie en John langzaam op; ze durven weer plannen te maken en willen binnenkort naar Griekenland. De ervaring maakte hen gevoeliger voor de kwetsbaarheid van het leven.

Het verhaal illustreert de brede impact van IC-opnames: niet alleen op patiënten, maar ook op hun naasten. Uit onderzoek blijkt dat zowel patiënten als familieleden maanden tot jaren lang klachten kunnen houden, zoals concentratieverlies en aanhoudende vermoeidheid — vaak aangeduid als Post-Intensive Care-syndroom. Gelre ziekenhuizen biedt daarom standaard nazorg via een IC-nazorgpoli en organiseert terugkomdagen voor oud-patiënten en naasten, waar ervaringen gedeeld kunnen worden en vragen beantwoord. Aly Hovingh, IC-verpleegkundige met 36 jaar ervaring, benadrukt dat nazorg de afgelopen vijftien jaar veel aandacht heeft gekregen omdat luisteren, erkennen en begeleiding cruciaal zijn voor herstel en verwerking.