Gevangenisbewaarder krijgt celstraf voor verkrachting, maar werkt nog steeds

In dit artikel:

Een 51-jarige gevangenisbewaarder uit Apeldoorn is door de rechtbank in Utrecht veroordeeld tot drie jaar cel voor de verkrachting van een gedetineerde in de vrouwengevangenis van Nieuwersluis. De rechter rekent het hem zwaar aan dat hij het slachtoffer in 2010 misbruikte tijdens zijn werk, terwijl zij volledig van hem afhankelijk was. Ook mag hij vijf jaar lang niet meer als gevangenismedewerker werken.

De zaak kwam pas meer dan zestien jaar later voor de rechter, omdat het Openbaar Ministerie de zaak aanvankelijk niet wilde vervolgen. Pas na een zogenoemde artikel 12-procedure, waarbij een slachtoffer het gerechtshof kan vragen om een weigering van het OM te herzien, werd vervolging alsnog mogelijk. De officier van justitie had eerder vier jaar onvoorwaardelijke celstraf geëist.

De rechtbank vond de verklaring van het slachtoffer voldoende ondersteund door andere getuigen. Zo vertelde zij kort na het incident geëmotioneerd over de verkrachting aan een vriendin in de gevangenis, zagen anderen haar overstuur, en bevestigde een penvriend dat zij direct daarna in paniek had gebeld. Het slachtoffer gaf tijdens de zitting aan dat de gebeurtenis haar nog altijd diep raakt en dat ze verwacht nooit echte afsluiting te vinden.

Volgens haar verklaring had de verdachte haar kwetsbaarheid bewust uitgebuit. Zij wees erop dat hij wist van haar zware verleden, waaronder misbruik in haar jeugd, mensenhandel en prostitutie. De rechtbank oordeelde dat de man haar afhankelijkheid op grove wijze had misbruikt. De zaak past in een bredere context: de PI Nieuwersluis kwam in 2022 al onder vuur te liggen na meldingen van seksueel misbruik en een vernietigend inspectierapport over structureel grensoverschrijdend gedrag binnen de inrichting.