Gemeenten worstelen met opvang asielzoekers

In dit artikel:

Gemeenten in Gelderland lopen tegen tekorten en planningproblemen aan bij de opvang van asielzoekers, waardoor sluitingen van locaties en verplaatsingen steeds vaker tot spanningen leiden.

Epe legde deze week het COA een dwangsom op omdat een opvanglocatie niet op de afgesproken datum (21 maart) werd gesloten. Het COA kreeg nog een week om te vertrekken; vanaf 22 april geldt een boete van 63.480 euro per dag, met een plafond van 11,4 miljoen euro als de locatie openblijft.

In Arnhem sluit het COA-per 1 augustus het NH Rijnhotel (200 plekken) omdat de eigenaar gaat renoveren. Arnhem huisvest nu op veertien locaties bijna 2.975 mensen (ongeveer 900 Oekraïners en circa 2.075 via het COA); de gemeente rekent op uitbouw naar 3.135 plekken. Nieuwe voorzieningen zijn een locatie aan de Heijenoordsweg (305 plaatsen, open in november) en medio dit jaar een kleinere plek voor 55 Oekraïners. Een deel van de COA-plaatsen wordt ook gebruikt voor statushouders; ongeveer een kwart van de bewoners in COA-opvang heeft al een verblijfsvergunning, waarop gemeenten volgens de Spreidingswet huisvestingsverantwoordelijkheid hebben. Het COA huurt daarnaast recreatiewoningen van EuroParcs en soms reguliere hotelkamers voor nareizigers die tijdelijk nog niet bij familie terechtkunnen.

Harderwijk eist dat het lokale azc uiterlijk 1 juni sluit; de gemeente waarschuwt te handhaven, maar erkent dat het voor het COA lastig is voldoende alternatieve plekken te vinden en wijst op de verantwoordelijkheid van het COA en het ministerie. In Zelhem sloot eerder deze maand de opvang op vakantiepark De Betteld, waar gemiddeld 70 tot 90 mensen verbleven (max. capaciteit was 130).

In Putten stopte de opvang op 31 maart in het Postillion Hotel (45 kamers). De gemeente kon de eerder opgelegde verplichting om 48 statushouders te huisvesten niet nakomen vanwege een algemeen woningtekort dat ook starters en ouderen raakt. Putten overweegt meerdere niet‑gezinsstatushouders samen te huisvesten om de achterstand in te lopen.

Kortom: lokale gemeenten voeren druk op het COA en handhaven waar mogelijk, terwijl het COA en het kabinet worstelen met het vinden van voldoende, duurzame huisvesting.