Estavana Polman zwaait af: 'Nu een glas wijn, mij niet bellen'

In dit artikel:

Estavana Polman nam zondag in een uitverkocht Ahoy afscheid van het Nederlands handbalteam na vijftien jaar in Oranje. Voor bijna 10.000 toeschouwers beëindigde de 33‑jarige spelverdeler haar interlandloopbaan (206 caps) na de verloren strijd om het brons op het WK in eigen land: na een zware halve finale‑nederlaag tegen Noorwegen verloor Nederland ook in verlenging van Frankrijk. "Blijf deze meiden steunen. Dat verdienen ze", riep ze nog naar het publiek.

Polman blikt terug op een imposante carrière, met als hoogtepunt de wereldtitel van 2019 in Japan, waar ze ook tot beste speelster van het toernooi werd gekozen. Daarna kreeg ze te maken met knieproblemen die haar deelname aan de Olympische Spelen van Tokio kostten, maar ze knokte zich ondanks pijn terug om thuis‑WK mee te maken. De laatste weken speelde ze met nummer 79 en liet ze in haar afscheidswedstrijden geregeld nog zien hoe creatief ze is als spelverdeler.

Hoewel teleurgesteld over de vierde plaats, vertrok Polman zichtbaar tevreden en trots. Ze benadrukte het belang van het teamproces en de weg die Oranje samen heeft afgelegd — van bescheiden beginjaren waarin geld en faciliteiten schaars waren, tot de wereldtop. Ook sprak ze over haar plezier in het inspireren van jonge spelers, een rol die ze waardeert, zeker nu ze haar eigen dochter in de zaal had staan.

Polman stopt alleen met Oranje; bij haar club Rapid Boekarest speelt ze de komende maanden nog door. Haar afscheid kenmerkte zich door emotie, erkenning van eigen grenzen en duidelijkheid: "De laatste bal is gegooid", zei ze, en ze voegde er met een knipoog aan toe dat ze nu van een wijntje gaat genieten en even niet meer gebeld wil worden. Haar vertrek markeert het einde van een tijdperk voor het Nederlandse dameshandbal.