Eén harde schijf, tonnen aan advocaatkosten en zorgmedewerkers die wachten op hun geld

In dit artikel:

Bijna tien jaar na het faillissement van zorginstelling Diafaan wachten oud-medewerkers nog op uitbetaling van hun tegoeden. Onder hen is Miranda Salemink, die naar eigen zeggen 6.000 euro tegoed heeft. Het faillissement heeft volgens betrokkenen grote financiële en emotionele gevolgen gehad.

De afwikkeling loopt vast door een harde schijf met gevoelige persoonsgegevens van medewerkers en oud-cliënten. Die schijf werd in 2018 voor honderd euro verkocht tijdens een veiling van de faillissementsinventaris. De Autoriteit Persoonsgegevens (AP) stelde dat de curator onvoldoende maatregelen had genomen om dit te voorkomen en legde een boete van 310.000 euro op. Die moest uit de faillissementsboedel worden betaald.

De curator maakte bezwaar. De AP halveerde de boete, waarna de rechtbank het bedrag verder verlaagde tot 58.000 euro, maar oordeelde dat de boete terecht was. De curator heeft vervolgens hoger beroep ingesteld bij de Raad van State. De juridische procedures hebben inmiddels ongeveer 200.000 euro gekost, eveneens betaald uit de boedel. Daardoor blijft onzeker hoeveel geld uiteindelijk voor de schuldeisers overblijft.

Oud-medewerkers verwijten de curator dat hij jarenlang slechts meldde dat er nog ‘een kwestie’ speelde en de harde schijf niet duidelijk benoemde in zijn verslagen. Hoogleraar Bas Kortmann vindt dat de grote financiële impact van de boete eerder had moeten worden gemeld. De curator wil, zolang de zaak onder de rechter is, niet inhoudelijk reageren. De AP doet dat evenmin. De betrokken oud-medewerkers willen vooral dat het faillissement eindelijk wordt afgerond en zij krijgen waar ze recht op hebben.