Ooit vluchtte ze uit Irak, nu loopt Türkistan voor hulp voor anderen

In dit artikel:

Türkistan Cakir (38) vluchtte in 1999 als tienjarig meisje met haar familie van Irak naar Nederland omdat ze als Turkmenen onder het regime van Saddam Hoessein gevaar liepen. Via Turkije en Bosnië bereikten ze Nederland, vaak geholpen door mensensmokkelaars. De jaren daarna bracht het gezin vijf jaar door in verschillende Nederlandse opvangcentra, in onzekerheid wachtend op een verblijfsvergunning. Türkistan zegt dat die ervaring haar heeft gevormd: "Vluchten is eng en spannend", maar ze richt zich liever op hoe ze haar leven hier heeft opgebouwd.

In Irak waren Turkmenen gedwongen hun cultuur en taal op te geven; velen werden verdreven, beroofd of vervolgd. Türkistans familie maakte direct de gevolgen van dat beleid mee — een oom zat jarenlang gevangen omdat hij opkwam voor rechtvaardigheid. In Nederland herinnerde zij zich vooral de zorg en activiteiten van begeleiders in de opvang, zoals een vrouw die ze Miranda noemt, en de taalondersteuning die haar de deur naar onderwijs en werk opende.

In 2004 kreeg het gezin een verblijfsvergunning. Türkistan groeide op in Millingen, volgde na vmbo een hbo-opleiding Farmakunde in Utrecht, en werkt sindsdien in een apotheek. Uit dankbaarheid en omdat ze wil teruggeven wat zij zelf heeft ervaren, loopt ze al jaren mee met de sponsorloop Nacht van de Vluchteling. Dit jaar loopt ze op zaterdag 20 juni de 20-kilometerroute samen met haar zevenjarige zoon Ali en zoekt daarvoor sponsoren. De opbrengsten van de landelijke actie van de Stichting Vluchteling (sinds 2010) gaan dit jaar naar noodhulp in Libanon, Somalië, Afghanistan, Burkina Faso, Oekraïne en de Democratische Republiek Congo. De loop kent routes van 10 tot 50 km en start vanuit zes steden, waaronder Nijmegen en Amsterdam.

Türkistan vertelt dat ze haar verhaal deelt om te laten zien wat goede opvang kan opleveren en om tegenwicht te bieden tegen negatieve beeldvorming over vluchtelingen. Ze ervaart nog regelmatig vooroordelen — bijvoorbeeld bij de huisarts — en benadrukt dat veel vluchtelingen succesvolle bijdragen leveren aan de samenleving: van artsen tot advocaten. Haar deelname aan de Nacht van de Vluchteling is daarmee zowel een persoonlijke daad van dankbaarheid als een oproep tot compassie en praktische steun voor mensen in nood.